dagboek

.

Hoi,

Daar zijn we weer!
Een maand geleden wisten we niet meer zeker, of we wel op vakantie konden, toen het bedrijf waar Mark werkte, failliet ging. Inmiddels zijn we alweer bijna een week terug van een hele fijne vakantie in Kroatië. De oprichting van een nieuw bedrijf, met een gedeelte van het voormalige bedrijf, heeft er voor gezorgd dat Mark weer werk heeft.
Na weken van onrust en onzekerheid waren wij dan ook, meer dan ooit, toe aan vakantie. We hebben genoten van een heerlijk relaxte vakantie in Porec. Behalve zwemmen, spelletjes doen, veel eten en drinken, slapen en af en toe een boodschap doen, hebben we verder weinig ondernomen.

Puk heeft het, boven verwachting, goed gedaan. Tijdens de heenreis van 15 uur, hebben we haar niet gehoord. Ondanks dat we ’s nachts reden, heeft Puk weinig geslapen. Ze genoot liever van alle lampjes van de auto’s enz. die voorbij flitsten.

Vorig jaar was vooral het slapen een crime. Puk werd hysterisch als ze ’s avonds in de tent in het campingbedje werd gelegd. Waarop we ervoor kozen om haar elke avond op de arm in slaap te laten vallen, om haar vervolgens over te leggen in het campingbedje. Deze keer ging het veel beter. Alleen de eerste avond was Puk overstuur. Gedurende de laatste 5 nachten, konden we haar meteen in haar campingbedje leggen!!! Dit hadden we niet eens durven hopen. Maar ook ’s morgens was ze veel rustiger dan vorig jaar. Ze bleef, als ze wakker werd, heel stilletjes in haar bedje liggen, tot we haar eruit tilden. Het was zelfs zo, dat ons gezin ’s morgens (tegen 9.30 u.) steeds als laatste van het straatje, de tent uit kwam.

Het eten ging, zoals verwacht, weer niet super. Het bleef voornamelijk bij af en toe een fruithapje, ijsjes (voor Puk een lekker koude sensatie), een beetje chips, zoute stokjes en ontbijtkoek. Ontbijtkoek gaat er thuis meestal ook goed in, dus die moest mee! De (maaltijd-)potjes waren niet in trek. We hadden voldoende sondevoeding meegenomen, waardoor we ons geen zorgen hoefden te maken.

Vorig jaar was het geen succes om met Puk te gaan uiteten. Ze was ’s avonds vaak te moe en werd helemaal kriebel van de drukte om haar heen, ondanks dat we bewust kozen voor de wat rustigere (meestal wat meer afgelegen) restaurantjes. Dit jaar bleek het een stuk beter te gaan, waardoor deze mama maar 4 keer heeft hoeven koken!

Net als Lex en Sam, heeft ook Puk zich super vermaakt in het zwembad. Vooral de waterval vond ze erg spannend. Ook heeft ze een paar keer bij de tent in het babybadje gespeeld. Uren kon ze, in dat lauw-warme water, zitten spelen, zonder ook maar iemand nodig te hebben! Zo’n genot om te zien!!

Sam en Lex hadden een paar kindjes ontmoet, met wie ze heel leuk konden spelen. Wij konden het overigens ook heel goed vinden met hun ouders. Daarnaast hebben we nog paar dagen met vrienden uit Eersel doorgebracht, die op een camping in Pula (60 km. van ons vandaan) stonden. In de 2e week, waren er 4 tenten leeggekomen in ons straatje, waaronder de tent naast ons. Toen ’s middags de tenten alle vier weer bezet waren, stond ik opeens oog in oog met een collega van me . “Huh, wat doe jij hier?” “Wij staan naast jullie!” Whaaahahaha, da’s echt maf!!!

Op woensdag 26 augustus zat onze vakantie erop. We zijn ’s morgens om 8.15 u. aangereden. De terugreis begon heel voorspoedig, totdat we enkele kilometers vóór München, 4 uur in een file kwamen. Ondanks deze tegenslag zijn we toch in één keer naar huis gereden. Ook de terugreis heeft Puk weer super doorstaan. ’s Nachts om 1.00 u. konden we ons meiske weer in haar eigen, vertrouwde bedje leggen.

Groetjes !!