dagboek

Morgen wordt Puk om 9.15 u. verwacht op de dagopname van het Maxima Medisch Centrum. Ze moet onder narcose voor een neus- en ooronderzoek. Puk heeft bijna continu een vies neusje door snot en regelmatig ook door bloed. Elke keer als ze in haar oortjes kijken, is er wel sprake van vocht achter het trommelvlies bij één, of beide oortjes. Daarom zijn we via de kinderarts, op 15 mei bij de KNO-arts terecht gekomen. Hij heeft geprobeerd, om in Puk’s neusje en oortjes te kijken. Maar dat viel nog niet mee, omdat Puk nogal tegensputterde. Daarom werd besloten om Puk’s oren en neus onder narcose nog eens goed te onderzoeken.

Het was een heel gehakketak voordat het één en ander geregeld was. De opname werd gepland op 10 Juni. Maar er bleek nogal wat onduidelijkheid te zijn over de vraag, of ik met Puk van tevoren nog bij de anesthesist langs moest, aangezien Puk zo langzamerhand een bekende is bij de anesthesist en eerdere narcoses nog nooit tot problemen hebben geleid . De meningen van de diverse betrokken disciplines, bleken nogal te verschillen. Uiteindelijk werd toch besloten, om een afspraak te maken voor het Pré-operatief spreekuur (POS) met de anesthesist. Helaas viel het niet mee, om een afspraak te plannen, doordat wij in de tussentijd nog op vakantie gingen en omdat het POS nog geen rooster had van Juni. Daarom werd mij verzocht, om meteen na onze vakantie even naar het POS te bellen, om alsnog een afspraak te maken. Dus belde ik de dag na onze thuiskomst, naar het POS. De enige mogelijkheid (vóór 10 juni) was, om nog diezelfde dag om 16.30 u. te komen. Balen, aangezien de kinderen nog vakantie hadden en het een heerlijk zonnig dagje was. Maar, ze liet me weinig keus. Dus heb ik meteen de taxi gebeld. Maar een uurtje later belde het POS weer. Het was wéér onduidelijk, of het wel nodig was, dat ik met Puk zou komen. Ze wilden hierover eerst met de anesthesist overleggen, maar die was pas om 15.00 u. bereikbaar. Nou lekker is dat! Na 15.00 u. zou ik meer horen. Nou van mij hoefde dit allemaal niet, maar ja, wie ben ik? Ik ken de procedurezo langzamerhand en m.i. zou een gesprekje van 10 minuten niets toevoegen aan alles wat men al wist vanuit het dossier. Maar goed, als ze willen dat ik kom, dan kom ik!

Om 15.00 u. werd ik gebeld. We moesten uiteindelijk toch komen. “Is het noodzakelijk, dat Puk ook meekomt?” “Want als het alleen maar is, om wat vragen te beantwoorden?...” “Ja het is wel wenselijk als Puk meekomt, want dan kunnen we haar een beetje uitleggen, wat er gaat gebeuren.” Uh, nou... doe je best, Puk weet niet eens dat ze Puk heet!” “Oh, momentje, ik zal even overleggen.” Uiteindelijk mocht Puk thuis blijven. Om 16.30 u was ik in het ziekenhuis. Ik gaf de ingevulde vragenlijst af bij de medewerkster van het POS en werd naar de wachtkamer verwezen. 45 Minuten later zat ik nog te wachten, terwijl langzamerhand al het ziekenhuispersoneel naar huis vertrok. En daar zat ik dan nog bijna alleen. Toen riep de POS-verpleegkundige me eindelijk naar binnen. Ik werd ontvangen door de anesthesist met de woorden: “Nou mevrouw, het klinkt waarschijnlijk heel vervelend, wat ik nu ga zeggen, maar van mij had u hier niet hoeven komen.” #!#GR#!# Hij liep zijn procedurelijstje even door en binnen 5 minuten waren we klaar. De anesthesist verontschuldigde zich voor het ongemak, schudde me de hand en liep vervolgens weg. De POS-verpleegkundige deelde zijn mening blijkbaar niet en alsof ik nog niet genoeg hierover had gehoord, meende ze toch nog even haar ongezoute mening met me te moeten delen. Goed chachereinig verliet ik een dik uur later het ziekenhuis.

Inmiddels is dit een heel verhaal geworden en is het alweer laat. Ik laat het hier FF bij en kom snel weer terug met meer ontwikkelingen.

Groetjes Daniëlle

Reageer

Reactie van marianne op 10 juni 2009

Hallo
Ik ben weer niet zo vlug met lezen, daarom zal de ingreep al wel achter de rug zijn. Hopelijk is dit beter gegaan als het gesprek van te voren.
Ik hoor het nog wel, groeten en tot zondag.
Marianne