dagboek
We zijn weer terug van een heerlijk weekje Turkije.
Omdat opa Jos en oma Gerrie dit jaar 40 jaar getrouwd zijn, hebben ze ons uitgenodigd, om met hen een week naar Turkije te gaan. En dat slaan wij natuurlijk niet af!
(O)pa en (O)ma heel erg bedankt voor de geweldige vakantie! We hebben genoten! 
Ondanks dat het destijds een hele klus was om een goed en rolstoelvriendelijk hotel te boeken voor het hele gezelschap, mogen we nu concluderen, dat we een hele goed keuze hebben gemaakt met Hotel Vera Club Lindita in Side. Het is een mooi , schoon en helemaal rolstoelvriendelijk hotelcomplex met alles erop en eraan. Ook het eten was heel goed. En het enthousiaste animatieteam zorgde elke dag weer voor spectaculaire optredens en activiteiten voor groot en klein.
We hebben totaal geen problemen gehad met de security- check van Brussel en van Antalya, vanwege het feit dat we sondevoeding en vloeibare medicijnen bij hadden. Nee, alles verliep heel rustig en soepel. Met een speciale rolstoel/transportwagen werd Puk in haar rolstoel tot aan de ingang van het vliegtuig gereden.
Tijdens de terugreis hoefden we zelfs niet in de lange rij bij de security/check te wachten, maar hielp een medewerker van de luchthaven ons als een stel VIP`s, snel door alle controles heen, om vervolgens met een transportwagen naar het vliegtuig te worden gebracht.
Puk zat gedurende de vlucht lekker te spelen in haar stoel met alles wat ze te pakken kon krijgen. Het was dan ook een hele klus om te ontbijten / lunchen, met Puk naast je.
We hebben heerlijk weer gehad. 
De eerste paar dagen was het nog wat bewolkt en tussen de 20 en 25 graden, maar daarna liep de temperatuur op tot dik 30 graden. Een stevig windje zorgde voor lekker wat verkoeling.
Puk heeft de vakantie goed doorstaan. Het slapen ging heel goed, mits Puk maar niet in haar campingbedje in slaap hoefde te vallen. Puk viel in ons bed in slaap, waarop wij haar een poosje later over legden in het campingbedje. 
Dit campingbedje namen we ook steeds mee naar het zwembad, zodat Puk daar ook wat vrijer kon spelen.
Het eten ging slecht. We hadden voor een week, sondevoeding, potjes maaltijdvoeding en bakjes fruitmoes meegenomen. Maar helaas weigerde Puk te eten in deze rumoerige en onbekende omgeving. M.b.v. de PEG-sonde konden we ervoor zorgen, dat ze toch voldoende vocht en voeding binnen kreeg. Nu we thuis zijn gaat het eten weer iets beter, maar nog niet top.
Puk genoot vooral van het zwembad en van spelen op het strand, aan de rand waar de golven komen aanrollen. Het was wel voortdurend opletten, dat ze niet een hap zand nam. 
Foto’s van deze vakantie kun je vinden in het fotoalbum: 'Turkije mei 2009'
Groetjes
Wat een mooie foto'S, en even alles vergeten in (nederland) en heerlijk genieten op vakantie.
Groetjes Willy.
Fijn dat jullie zo genoten hebben, hadden jullie wel verdiend.
Groeten