dagboek

.


Op donderdag 20 November werden we op Zonhove verwacht voor de rolstoel passing.
In een bouwkeet werden Puk en ik ontvangen door de ergotherapeute van Puk en de adviseur van Doove.(leverancier van hulpmiddelen in opdracht van de gemeente)
In de ruimte stonden een aantal kinderrolstoeltjes.
De man van Doove vroeg, of we al een idee hadden wat we wilden.
"Uh.. nou ongeveer!"
"Moet de rolstoel bijv. inklapbaar zijn?"
"Ja, ... maar zijn ze dat dan niet allemaal tegenwoordig?"
"Nee hoor mevrouw, zeker niet."
"Oooh? Maar het zou wel prettig zijn als ie inklapbaar is, want wij gaan elk jaar minstens een paar weken op vakantie met ons hele gezin en dan moet die rolstoel ook mee kunnen in de auto."
"Ja mevrouw dat begrijp ik, maar die 3 weken per jaar laten wij niet bepalend zijn in de keuze." "De rolstoel moet op de eerste plaats goed aansluiten bij Puk's beperkingen en mogelijkheden." "En als ie dan toevallig inklapbaar is, dan is dat in jullie geval mooi meegenomen."
"Ja natuurlijk!" Maar tegelijkertijd dacht ik ook: SHIT!
De ergo toonde me een paar rolstoeltjes, waarvan zij al had bedacht, dat die geschikt en voldoende aanpasbaar zijn voor Puk.
Uiteindelijk kwamen we uit, op een rolstoeltje van de firma 'Otto Bock', waar ook Puk's buggy vandaan komt.
Een lange lijst met opties werd doorgenomen. Ook hierbij kwam ik weer voor onverwachte dilemma's te staan. En dan moet je even ter plekke beslissen. Lastig hoor! Maar we zijn eruit gekomen!
Ik hoop dat de gemeente er ook uit komt, als ze de offerte moeten goedkeuren!?
Onze keuze is gevallen op het model rolstoeltje, wat op de foto op deze pagina staat, maar dan natuurlijk een paar maatjes kleiner. Wij hebben gekozen voor een metalic paars/roze frame met dezelfde spaakbeschermers (met bloemetjes en bijtjes), als op de foto. Ja, een echt meisjesrolstoeltje!
Nu is het dus nog wachten op de goedkeuring door de gemeente.
Het was zo leuk om te zien, hoe ontzettend eigenwijs Puk tijdens de passing met het demo-rolstoeltje door die keet draaide. O.K. als een kip zonder kop, maar toch... ze had er echt lol in!


Tijdens het multidisciplinair overleg op 5 november j.l. met de orthopeed, de revalidatiearts en de kinderarts, is besloten, dat Puk 's nachts geen spalken meer aan hoeft.
Inmiddels zijn de nieuwe dag-spalken voor Puk opgemeten en hebben we orthopedische schoenen voor eroverheen, uitgezocht. Ben benieuwd hoe het eindresultaat zal zijn!
Zal het deze keer wél allemaal in één keer goed gaan?!


Nog even een leuke annekdote.
Lex kwam begin vorige maand met de intelligente vraag, 'hoe een baby in een buik kan komen?'
Met wat meer details, dan ik hier omschrijf, heb ik hem uitgelegd, dat het een soort zwemwedstrijd is, tussen miljoenen zaadjes uit de penis van de man, die op weg zijn naar een eitje in de buik van een vrouw. Het zaadje, dat als eerste bij het eitje aankomt, is de grote kampioen en mag een mens worden. Lex voelde zich helemaal in zijn ego gestreeld, omdat hij 8, 5 jaar geleden had gewonnen van miljoenen zaadjes!!!
Terwijl ik dacht dat Sam, die zat te computeren, niets van dit hele verhaal had meegekregen, bleek het tegengestelde waar. Net voordat ze naar bed ging, vroeg ze of ik dat verhaal van die zaadjes ook nog een keer wilde vertellen, maar dan met háár als grote winnaar!
Een paar dagen later zei Lex (met een bijna ongeloofwaardige blik in zijn ogen), dat hij het wel héél erg knap vond van onze Puk, dat ook zij een keer heeft kunnen winnen van miljoenen zaadjes!?! "Ja inderdaad Lex, da's zeker knap, die Puk van ons is nog niet zo mis!" haha.

Iedereen een heel fijn Sinterklaasfeest!
Groetjes van de Veronnekes

Reageer