dagboek
Ja, we hebben een hele fijne vakantie gehad in Kroatië! Dit jaar zijn we niet naar de streek Istrië geweest, maar naar Dalmatië. Op zich een mooie streek, maar Istrië is veel touristischer en dat trekt ons toch meer. De lange reis van 1550 km., is ons niet tegengevallen. We hebben voor het eerst overdag gereden en er 2 dagen over gedaan. We hebben allebei de keren in Oostenrijk overnacht in een gastzimmer (niet vooraf besproken). Alleen op de terugweg hebben we op de tweede dag vanwege een ongeluk, lang in de file gestaan.
Ook de kinderen hebben de reis over het algemeen heel goed doorstaan. Behalve op de momenten, dat Puk weer in Sam's haren hing, de koptelefoontjes van Sam of Lex te pakken had, of voor de zoveelste keer met haar handen of voeten de stekkertjes van de DVD-spelertjes eruit trok. PUK!!!! GRRRRR!!!!! 
We hebben fantastisch weer gehad. Toen we aankwamen was het nog niet extreem warm (25 graden), waardoor we op ons gemak konden acclimatiseren. Gedurende de eerste dagen liep de temperatuur al gauw op, naar zo'n 32 graden. Toch voelde dat niet zo, door het briesje wat er steeds stond. We hebben geen drup regen gehad. Tegen de tijd dat we naar huis moesten, werd het 40 graden. 
Uh doeiiii wij zijn weg!
De camping was erg groot. Een nadeel was, dat we erg ver van het centrum / zwembad af zaten. Het zwembad had wel een aparte invalide-ingang, maar deze was nooit open, waardoor we Puk in d'r buggy iedere keer zo'n 20 treden op en neer moesten sjouwen. Verder was het een heel fijn zwembad, waar we veel tijd hebben doorgebracht!
De toiletten en douches waren netjes en voor Puk was er een royale baby-wasruimte, waar we goed met de buggy in konden. 
Het slapen van Puk was een crime. In haar campingbedje in de tent raakte ze steeds helemaal overstuur. Begrijpelijk in die onbekende omgeving met al die vreemde campinggeluiden (m.n. krekels). We kunnen Puk niets uitleggen. Bijna elke avond moesten we haar bijna een uur lang op de arm in slaap sussen. 
Zowiezo ervoeren we nu meer dan vorig jaar de beperkingen, die Puk's handicaps met zich meebrengen. Niet dat dat een héél groot verschil was in vergelijking met vorig jaar. Maar Puk is inmiddels drie en is nog steeds volledig afhankelijk van ons, in werkelijk alles. Het feit dat ze niet kan lopen bepaalt toch vaak welke aktiviteiten we wel of niet kunnen ondernemen. Maar niet dat ik wil klagen hoor! Nee hoor, we hebben het goed gehad en het is nou eenmaal zoals het is. Sam en Lex hebben enorm genoten en beseffen niet welke invloed Puk's handicap hebben op de invulling van onze vakantie. We zijn al heel blij, dat we ook dit jaar weer ruim 2 weken lekker op vakantie zijn geweest met heel ons gezin. Al realizeren we ons, na deze vakantie, maar al te goed, dat het wel steeds moeilijker gaat worden. Toch weerhoudt het er ons niet van om volgend jaar de uitdaging wéér aan te gaan. Pas als het echt niet meer te doen is, zullen we naar andere oplossingen moeten zoeken. Maar dat zien we dan wel weer. Zolang we zó samen nog kunnen gaan, zijn we weg!
Maar oooh wat was Puk blij toen ze weer thuis was! Binnen de kortste keren had ze weer alle stoelen door heel de kamer geschoven en waren de ramen van de sèrre weer helemaal afgelebberd. Hahaha.
Tijdens onze vakantie in Kroatië is Puk drie jaar geworden. Toevallig was ons buurmeisje op de camping diezelfde dag ook jarig! Dus dubbel feest met slingers, ballonnen en gebak! 
Morgen gaat Puk voor het eerst naar Okido. Deze eerste dag brengen wij haar zelf naar Son. Mark gaat vervolgens werken en ik blijf de hele dag bij Puk op Okido, om de groepsbegeleidsters aanvullende instructies te geven omtrent de voeding en andere praktische dingen. Tussen de middag wordt het concept Persoonlijk Plan van Puk doorgesproken. In dit Persoonlijk Plan staan o.a. de doelen beschreven voor de komende (observatie)periode. Elke 4 maanden wordt het plan tijdens een multidisciplinair overleg weer besproken en zonodig aangepast. Wel gek als je bedenkt, dat ik op mijn werk al menig persoonlijk plan heb besproken / geschreven en dat ik nu het persoonlijk plan van mijn eigen kind ga bespreken.
Mark gaat om 15.15 Sam en Lex op school ophalen, om vervolgens met hen naar Okido te komen, zodat zij ook eens zien, waar hun zusje 2 dagen per week naar "school" gaat. Ook belangrijk vinden wij.
Donderdag gaat het dan echt gebeuren. Dan gaat Puk voor het eerst met de taxi naar Son. Dat Puk, vanaf morgen twee dagen per week naar dagopvang gaat, daar sta ik helemaal achter. Ook al zal ik haar thuis vreselijk missen. Ik weet dat Puk het daar heel goed naar haar zin zal krijgen. Maar die taxirit, dat vind ik helemaal niks. 
Ik zou willen dat dat niet nodig was, maarja. We moeten nog even bekijken, of de ophaaltijd van Puk een beetje te combineren is met de tijd, dat ik Sam en Lex naar school moet brengen. Daarom heb ik die eerste donderdag maar vrij genomen.
Ik zal z.s.m. laten weten hoe onze UkkePuk het de eerste dagen op Okido heeft gemaakt.
Groetjes van Mark, Lex, Sam, Puk et moi, Daniëlle
Hoe was je eerste "schoolweek"? Die zit er al weer op. Zie je wel, tis veurbij vur de ge dur erg in het! Ben benieuwd of je al veel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes hebt gemaakt. Kan bijna niet anders met zo'n leuke meid als jij. Daar wordt iedereen verliefd op!
Heb je al weer zin in volgende week? Ik kom binnenkort weer langs, effe bijbabbelen!kuzzz van oe vriendinneke sneeltje
hoi puk. veel plezier op je 1ste schooldag. het was een mooi vakantieverhaal. nog gefeliciteert met je 3de verjaardag. liefs inge