dagboek

Als gevolg van één van de reakties op het voorgaande dagboekbericht (Verslag CS Retreat 2007 Boston) schrijf ik nog even een aanvullend berichtje over hoe Puk het weekend heeft doorstaan.

Puk heeft het heel goed gedaan. Nu hadden dit ook niet anders verwacht. Vanuit situaties in het dagelijkse leven en vanuit onze ervaringen tijdens vakanties weten wij, dat Puk niet zo omgevingsgebonden is. Ze slaapt overal goed. Ook kan Puk zich langdurig vermaken in haar buggy, of in de box. Ze is meestal heel druk bezig met vanalles. Puk leeft veelal in haar eigen wereldje, in welke omgeving dan ook. Toch is ze helemaal niet éénkennig. Doorgaans mag iedereen haar aandacht geven en vasthouden. Ze maakt weinig tot geen onderscheid tussen personen. Puk kan wél ongenoegens en verdriet tonen, maar doorgaans is ze heel tevreden. Puk verwerkt div. prikkels heel anders dan een gezond kind van haar leeftijd. Het is voor ons niet altijd duidelijk hoe zij haar omgeving precies ziet/ervaart.


In het begin van onze vliegreis naar Boston, bleef Puk braaf in haar stoel zitten. Ze zat heel rustig te spelen en wat rond te "kijken". Alsof ze dit vaker deed. Ook het opsteigen en landen deed haar niets.
Na verloop van tijd werd Puk steeds ondernemender. De knopjes in haar stoelleuning werden interessant en op den duur had ze ook ontdekt hoe haar seatbelt (gordel) open moest. (Dit was dan ook wel heel erg makkelijk) Nu had Puk een tuniekje aan waaronder we de gordel verstopten. Dit had ze niet door en dus was het probleempje opgelost.
Maar na enige tijd ging ze haar speelgoed op de grond gooien. Door ver voorover te hangen, om te kijken waar het speeltje was gebleven, lukte het haar, onbewust, steeds weer om zich uit de gordel te wurmen. Gelukkig waren we toen al over de helft van de vlucht.

Toen we in het hotel aankwamen was het al 23.30 u, Nederlandse tijd (= 17.30 u lokale tijd). Dit betekende dat we al zo'n 18 uren in de weer waren.
Ja, ook Puk. Ze viel dan ook meteen in slaap toen we haar in het campingbedje legden. Ze heeft iedere nacht goed doorgeslapen.
Gedurende de dag deed ze het ook prima. Ze heeft veel tijd spelend in haar buggy doorgebracht. Tussendoor kreeg ze, dan van de één en dan weer van de ander, aandacht. Puk vond het allemaal wel best.
Ze is veel geknuffeld en vertroeteld door zowel de CS kinderen, als door de ouders.
De omgeving was niet altijd geschikt, om haar rond te laten kruipen, maar daar waar het kon, gaven we haar deze gelegenheid. Dan ging ze lekker alles ontdekken.

Tijdens de terugreis heeft Puk veelal geslapen in haar vliegtuigstoel . We vlogen in de nacht.
Puk was waarschijnlijk het meest uitgeslapen van ons drietjes toen we dinsdagmorgen om 7.00 u. op Schiphol landden.

De nachten na onze thuiskomst heeft Puk gewoon goed geslapen. Ze sliep de eerste dagen in de ochtenden wat langer, maar verder was er niets aan haar te merken.
Kortom Puk heeft het gedaan!!!

Reageer